Cukry powstają w przyrodzie w zielonych częściach roślin z dwutlenku węgla i w wody w procesie fotosyntezy

Za utrzymanie stałego poziomu glukozy we krwi odpowiadają TRZUSTKA I WĄTROBA

Rola trzustki polega na wydzielaniu hormonu Insuliny, ale wydziela również GLUKAGON, który jest antagonistą INSULINY. Trzustka prowadzi działalność wewnątrzwydzielniczą i zewnątrz wydzielnicza

Trzustka wytwarza enzymy trawienne, a na powierzchni trzustki znajdują się takie wyspy, na których są różne rodzaje komórek. 70% to komórki beta, które wytwarzają insulinę, a ok 15%% to komórki alfa i one wytwarzają GLUKAGON

to insulina transportuje glukozę do wszystkich komórek, a wątroba zaczyna przekształcać glukozę w GLIKOGEN, aby go zmagazynować

GLIKOGEN to zmagazynowana glukoza, zapasowy wielocukier.

Glikogen który wytwarza wątroba to GLIKOGEN WĄTROBOWY

1 cząsteczka glikogenu to 100 000 cząsteczek glukozy

wątroba może pomieścić max 70g glikogenu

Nadmiar glukozy w wątrobie, ponad te 70g wątroba wytwarza tłuszcz i odtłuszcza narządy

Glukoza MOŻE BYĆ MAGAZYNOWANA W MIĘŚNIACH – JEST TO GLIKOGEN MIĘŚNIOWY

W zależności od tego jaką mamy masę mięśni, to jesteśmy w stanie zmagazynować od 300 -700g glikogenu ale Glikogen Z Mięśni nie jest oddawany do organizmu w razie spadku cukru we krwi, ilość glikogenu w mięśniach nie ma wpływu na ilość glukozy we krwi

Przy nadmiernym spożywaniu cukru i braku ćwiczeń wysiłkowych, nadmiar glukozy i insuliny powoduje INSULINOOPORNOŚĆ – pierwszy stopień przed cukrzycą

Jest przesycenie krwi glukozą

– Mamy dużą ilość kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej, czyli trójglicerydy i VLDL idą do góry, podwyższa się ich poziom

– trzustka jest wycieńczona bo ciągle dostarcza insulinę, a poziom glukozy wciąż wzrasta

SKUTEK: 

Hiperlipidemia

Hiperinsulinemia

Zaburzenia tolerancji węglowodanów

Kończy się to miażdżycą i zdiagnozowaniem zespołu metabolicznego

Zespół metaboliczny diagnozuje się jeśli spełnione są 3 kryteria

Powyżej 80 cm w tali u kobiety, a 94 cm u mężczyzny

Trójglicerydy na czczo powyżej 150 mg na decylitr

Jest za niski HDL

Pierwszy stopień nadciśnienia 130/90

Stężenie glukozy na czczo 100

Insulina również  wpływa na gospodarkę hormonalną,  gruczoły płciowa u kobiet i u mężczyzn i na nadnercza

Będzie destabilizacja hormonów w tych organach

Będzie zaburzone wydzielanie  gonadotropin z przysadki

Będzie bardzo wysokie ryzyko niepłodności

Niepłodność wzrasta wraz z BMI

Trzustka robi nadmierny wyrzut insuliny przy najmniejszej ilości posiłku, nie adekwatny do ilości zjedzonego jedzenia.

Po kilku godzinach pojawia się hipoglikemia

W głowie zaczyna się kręcić, pojawia się  bladość, pocenie się, ziewanie, zmęczenie po posiłku i głód, oraz kolejny posiłek i kolejny wyrzut insuliny – TRZUSTKA WYCZERPANA  – a człowiek głody..

Nasilona insulinooporność REDUKUJE  ILOŚĆ  RECEPTORÓW NA MEMBRANIE KOMÓRKOWEJ , czyli powstaje patologiczny brak możliwości wchłonięcia glukozy do komórki, powstają otłuszczenia narządowe – wizualnie widoczne oraz tzw nadwaga (bardzo niezdrowa dieta – brak OMEGA 3, EPA, DHA + 25(OH) =D3 – hormonu odpowiedzialnego za ponad 2000 genów  i ponad 7000 tysiący procesów biochemicznych, gdy osiągnie się próg około 30jednostek D3 – CUKRZYCA TYPU II ).

Kwasy Omega 3 są nie tylko ważne dla naszego mózgu, ale są też wbudowane w receptor insulinowy, więc jeśli ich brak, następuje degeneracja receptorów trzustkowych.

Przy insulinooponości występuje  problem z prekursorami hormonów płciowych

Kończy się to zazwyczaj zespołem policystycznych jajników.

Podnosi się u kobiet poziom testosteronu,

Nasila się działanie sieci HPA (podwzgórze, przysadka, nadnercza)

U mężczyzn natomiast spada produkcja testosteronu,

Wzrasta poziom estrogenu – rozrost tkanki  piersiowej, ginekomastia, zaburzone wytwarzanie plemników i ich jakości, spory problem z bezpłodnością, często powodem są przywry trzustki.

Dochodzi do przerostu jąder.

Duża ilość Glukoza i insulina wpływa na lepkość krwi – KREW JEST GĘSTA!

Ważne jest aby włączyć sport – AKTYWNOŚĆ RUCHOWĄ!

Aby komórka stała się  głodna i chciała odtworzyć receptory insulinowe

W stresie i wysiłku fizycznym w nadnerczach  wydziela się adrenalina, natomiast przy długotrwałym stresie wydziela się kortyzol, Który bardzo lubi się z insuliną. Dochodzi do zamiany glukozy w energię.

Warto uprawiać sport, który nie prowadzi do stresu

Tętno max  70% tego maksymalnego,

Kilka razy w tygodniu, ale nie za dużo.

Ćwiczenia powolne i umiarkowane.

Nagły intensywny sport doprowadzi organizm do stresu, a kiedy organizm jest w stresie, wówczas gromadzi i przez to waga nie spada pomimo dużego wysiłku

Dieta przy insulinooporności

Post przerywany 6/18

Okienka żywieniowe na przemian z wodą, (wodę dosalamy lub z cytryną)

Dieta keto, mięsna lub bezmięsna,

Dużo tłuszczu i białka,

Redukuja węglowodanów (około 50g węglowodanów na dzień) – taka dieta zmniejsza zespól metaboliczny,  insulinooporność i cukrzycę typu 2

CUKRZYCA TYPU II JEST WYLECZALNA

Cukrzyca typu II jeśli ktoś jest tylko na tabletkach i dołączy się keto dietę, odpowiednie zioła, suplementy, wówczas po kilku miesiącach można się  pozbyć CUKRZYCY II ,

O wiele trudniej wyjść z cukrzycy II jeśli jest już włączona insulina.

W taki  sam sposób można pozbyć się nadciśnienia

Wszystko to jest skutkiem zaburzenia gospodarki węglowodanowej, czyli bardzo złe nawyki żywieniowe, w szczególności nadmiar węglowodanów.

Nadciśnienie, insulinooporność, cukrzyca II, bóle kręgosłupa, stawów, bóle głowy, problemy z trzustką i wątrobą, rozpad kolagenu – ZA DUŻO WĘGLOWODANÓW!!!

RESUKCJA ŻOŁĄDKA – ZMNIEJSZENIE JEGO POWIERZCHNI, POWODUJE NIEODWRACALNĄ UTRATĘ BARDZO ISTOTNYCH BAKTERII, W KONSEKWENCJI, CZŁOWIEK DECYDUJE SIĘ NA EFEKTY WIZUALNE, KOSZTEM SKRÓCENIA ŻYCIA –  Aga to mój komentarz 😉 (A)

Hiperglikemia objawia się fizjologicznie podczas stresu

Organizm aktywuje osie endokrynogenne, które wpływają na pracę komórki

Ale to jest nam potrzebne

Wysoki poziom cukru we krwi jest pierwotnym czynnikiem zmian w naczyniach włośniczkowych, czyli tych najmniejszych naczyń krwionośnych.

Wysoki poziom cukru ma wpływ na komórki, które wyściełają nasze naczynia krwionośne, są to komórki śródbłonkowe, które w zetknięciu z glukozą, powodują rozszczelnienie naczyń krwionośnych i w bardzo wielu sytuacjach, objawem są popękane naczynka krwionośnie  lub krwawiące dziąsła podczas szczotkowania. (A)

Leki należy redukować dłuższy czas, aby wprowadzać organizm w odpowiednie formy adaptacyjne i przystosowawcze. Co jakiś czas np. co kilka dni, warto zrobić 1-2 dni przerwy od leków (tak to stosuję w gabinecie od lat.. A. )

Wahania glukozy zaburzają wewnątrzkomórkowe procesy transportowe i przemiany materii, głównie w mitochondriach – co je uszkadza. 

Wysoki poziom cukru powoduje wysoki stres oksydacyjny, czyli powstanie ogromna ilość wolnych rodników w organizmie.

Hiperglikemia to najistotniejszy czynnik ryzyka.

Mikroangiopatia w cukrzycy typu 2

Oczywiście spowodowana jest hiperinsulinemią, czyli za wysoki poziom insuliny! Następuje przyspieszenie zmian miażdżycowych, ale jeśli chodzi o hiperglikemię, jest to najistotniejszy

Czynnik ryzyka mikroangiopatii.

Mikroangiopatia:

Komórki nowotworowe muszą być dobrze odżywione, więc powodują, że są bardzo dobrze unaczynione.

Medycyna klasyczna nadal szuka środków, które będą skutecznie zapobiegały unaczynieniu guzów nowotworowych.  Zwiększone narastanie guza – to  ANGIOGENEZA, czyli tworzenie się nowych naczyń krwionośnych w nowotworze.

Hasło ANGIO jest zawsze związane z naczyniami

To jest początek tworzenia naczyń krwionośnych.

MIKROANGIOPATIA powstaje u cukrzyków, którzy maja uszkodzone najdrobniejsze naczynia, a to w konsekwencji  doprowadza do:

– Nie gojenie się ran

– miażdżyca

– Martwica

– zakażenia

– Niedotlenienie

– Ciśnienie się podnosi

– Stopa cukrzycowa

– Pękają naczynka w oczach

– Pojawiają się siniaki

Wysoki poziom glukozy, powoduje, że krew staje się lepka -GĘSTA.

(Podobnie jak syrop / sok, staje się gęsty jeśli ma dużo cukru)

Zwiększa się krzepliwość krwi, co prowadzi do:

– Zakrzepicy

– Zaburzony transport środków odżywczych

– Gorsze wchłanianie mikro i makro elementów oraz witamin

– Mniejsza przepuszczalność naczyń

– Niedotlenienie

– Niedokrwienie

– Zwiększone ciśnienie (spadek potasu)

Gdy przez miesiące występuje wysoki poziom cukru we krwi,  cukier będzie

przyłączał się do białek!  = Jest to proces GLIKACJI.

Glukoza znajduje sobie we krwi różne rodzaje  białek, albuminy, hemoglobinę

Albumina krażąca we krwi pełni role transportowa. Odpowiada za przenoszenie hormonów, kwasów tłuszczowych, aminokwasów, wody.

Cukier lubi albuminy i erytrocyty, a dokładnie hemoglobinę. Gdy węglowodanów jest za dużo, może dojść do uszkodzenia enzymów, które wchodzą w skład wielu procesów w naszym organizmie.

Cukier także uszkadza Kolagen, który jest  w kościach, stawach, w błonach, w skórze, w sercu , w jelitach, płuca, tkanka łączna, naczynia krwionośne, nerwy, osłonka mielinowa nerwów, oczy, narządy rodne, zęby, dziąsła, metabolizm i narządy detoksyfikujące organizm.

Te wszystkie organy może uszkodzić glukoza łącząc się z kolagenem!

Kolagen utlenia się w połączeniu z glukozą.

AGEs czyli zaawansowane produkty glikacji powstają naturalnie w naszym organizmie. Natomiast gdy dochodzi  przesycenia glukozą, wówczas tworzony jest  nadmiar  AGEs.

Zaawansowane produkty glikacji, które my zjadamy to DAGEs i czyli przed AGEs będzie literka D, czyli DAGES, takim produktem glikacji np. są produkty z grilla, produkty śmieciowe – typu fast-food, etc, skorupka z chleba, wędzone produkty, plus jest taki, że te produkty w naszych jelitach są trudnowchłanialne. Nie oznacza to, że wątroba i trzustka pozostaną na nie obojętne, bowiem odpady tych produktów kumulują się w w.w  narządach.

Problem powstaje, gdy w organizmie wybuchnie epidemia AGEs

Oprócz glukozy, która lubi białka, może to być także  galaktoza lub fruktoza

Na początku, kiedy glukoza przyłącza się do białka, trwa to kilka godzin i następuje powrót do homeostazy.

Jeśli nie dochodzi odczepienia się glukozy od tego białka, to następuje kolejna przebudowa w formę bardziej trwałą i okres tego połączenia trwa ok 28-30 dni. Jeśli w tym czasie ten proces się nie cofnie, dochodzi do dalszych przekształceń, które będą trwałe przez kilka miesięcy, następnie to przekształcenie przechodzi w trwalsze, dłuższe formy, i jeśli dojdzie do tego trzeciego etapu to mamy problem, np. jeśli glukoza przyłączy się do kolagenu to następuje utlenienie, odwodnienie oraz rozcinanie tego kolagenu, i w konsekwencji następuje bardzo dziwne uformowanie kolagenu – jest to reakcja Majlarda; efekt  jest taki, że dojdzie do stworzenia stabilnych produktów końcowych zaawansowanej glikacji.

RAGE to receptory wychwytujące AGEs

W wyniku połączenia się AGEs z  receptorem RAGE

Powoduje to nasilenie procesu oksydacyjnego, procesów zapalnych, CRP jest podniesione, i jeśli jest to długotrwały proces, to prowadzi to do cukrzycy i innych chorób pojawiających się na skutek przedłużającego się intensywnego stanu zapalnego.

Receptory te znajdują się wszędzie, na limfocytach, na komórkach śródbłonka, czyli tych które wyściełają naczynia krwionośne, więc jeśli te produkty AGEs przyłączą się do receptora, który znajduje się wewnątrz naczyń krwionośnych to mamy miażdżycę naczyń krwionośnych.

Te receptory znajdują się na makrofagach, na fibroblastach, na monocytach, są rozsiane wszędzie po całym organizmie, problem jest gdy się połączą to następuje nasilenie procesu zapalnego, Jest to niebezpieczne!

Ta reakcja z receptorami nasila proces oksydacyjny do tego stopnia, że wytwarzana jest cała masa substancji prozapalnych, czyli np. przyczynia się do wzrostu  czynnika martwicy nowotworów tenyf alfa, interleukiny VI, jest to czynnik pro zakrzepowy, czyli krew staje się gęstsza , bardziej krzepliwa. W tych procesach są także wytwarzane takie substancje jak ENDOTELINY, czyli substancje, które powodują, że naczynia się obkurczają, czyli w efekcie dochodzi do podwyższenia ciśnienia, i powodują nienaturalnie obkurczenie naczyń.

Receptory dla tych produktów glikacji są też na monocytach ( Monocyty to typ leukocytów, czyli białych krwinek komórek odpowiedzialnych za reakcje odpornościowe. Leukocyty powstają w szpiku kostnym, skąd przedostają się do krwi. ‘’Podróżując naczyniami krwionośnymi, ‘’skanują’’ organizm i sprawdzają, czy żaden patogen nie dostał się do środka)

Jeśli dojdzie do połączenia z dużą ilością monocytów to dochodzi do nasilenia procesów, które będą pobudzać resorpcję tkanki kostnej, czyli dojdzie do odwapnienia i  osteoporozy!

Glukoza lubi się łączyć we krwi z albuminą i z erytrocytami. Albumina trzyma wodę w naczyniach, ma też za zadanie przenosić jony kobaltu, niklu czy jony miedzi.

Gdy dochodzi do niedoboru miedzi następuje problem z naczyniami krwionośnymi. Żelazo się nie wchłonie w bardzo wielu przypadkach, gdy brakuje jonów miedzi.

Jeśli miedź nie może połączyć się z albuminą, ponieważ jest tam cukier, to pomimo suplementacji albumina nie przetransportuje miedzi tam gdzie jest ona potrzebna.

Czyli pojawia się problem naczyniowy, bo albumina nie może pełnić swoich funkcji.

Albumina także służy do pomiaru niedotlenienia i jest oznaczana, gdy dochodzi do uszkodzenia mięśnia sercowego lub niedokrwienia, bądź  przy innych stanach niedotlenienia.

I gdy znajduje się w albumie glukoza, ten parametr nie nadaje się do prawidłowego odczytu.

PODSUMOWANIE

ZMIANY PATOLOGICZNE W ORGANIZMIE NA SKUTEK NADMIARU CUKRU

– białka w nerkach, do których przyłączyła się glukoza na stałe:  AGEs będą gromadzić się w kłębuszkach nerkowych, czyli będą w nich powstawać złogi AGEs, czyli z czasem dochodzi do stwardnienia kłębuszków i osłabienia ich funkcji. W zaawansowanym etapie dochodzi do uszkodzenia cewek nerkowych, dlatego też osoby z cukrzycą doświadczają przewlekłych chorób nerek, ponieważ cukier cały czas niszczy nerki!!!

     

      1. Ludzie z cukrzycą mają problemy z nerkami

     

     

                  przyczyniają  się do rozwoju chorób neurodegeneracyjnych Alzheimer itd., w systemie  

                  nerwowym zanika osłonka mielinową, a jeśli AGEs przyczepią się do osłonki mielinowej, to

                  osłonki zaczynają pękać i zostaną odsłonięte nieosłonięte nerwy, na które działają wolne

                  rodniki, to doprowadza do uszkodzenia neuronów, a to z kolei upośledza nerwy obwodowe

                 (EPILEPSJA, FIBROMYALGIA,etc.)

     

    odczówa problemy z ukł nerwowym, w konsekwencji prowadzi to do skutków niedotlenienia mózgu.

     

    Erytrocyty są okrągłe, bez jąder i obustronnie wklęsłe, jeżeli na dłuższy okres przyczepi się na dłużej glukoza to obniży to zdolności sprężyste erytrocytów, a one potrzebują być rozciągliwe, ponieważ gdy dopływa krew do tych delikatnych naczyń krwionośnych, wówczas erytrocyt musi się dobrze poskładać / upakować, aby się przez te naczynka przecisnąć. Erytrocyty mają zdolność odkształcania się w naczyniach włosowatych, lecz kiedy erytrocyt jest obklejony glukozą, dojdzie do sztywności , czyli w efekcie mamy niedotlenienie delikatnych naczyń krwionośnych, gromadzą się tam metabolity, powstaje brak tlenu, brak witamin, brak substancji odżywczych, zakwaszenie, w skutek czego powstaje neuropatia np. mrowią  palce u stóp, u dłoni bądź dochodzi do cierpniecia kończyn, ust, nosa, etc…

     

    Organizm nie potrafi usuwać nadmiaru żelaza z organizmu!!!

    Podobnie, organizm ma problem także z usuwaniem AGEs

    (Wraz z wiekiem wzrasta ilość AGEs w organizmie)

    Hemoglobina glikowana powstaje na skutek przyłączenia glukozy do białka wiążącego tlen, który znajduje się w krwince czerwonej.

    Marker hemoglobiny glikowanej bada się w celu określenia poziomy glukozy oraz stwierdzenia jaka dieta jest prowadzona przez osobę badaną.

    Erytorcyty żyją 120 dni i jeśli na jakimś etapie powstaje wyższy poziom glukozy, ponieważ spożywana jest duża ilość cukrów/węglowodanów, wyniki to określą, w postaci ilości przyłączonej glukozy do starszych erytrocytów.

    Poziom hemoglobiny glikowanej jest mierzony w procentach.

    Wynik  do 6% jest akceptowalny.

    Przy wieloletniej cukrzycy te wartości są wyższe.
    Hemoglobina glikowana sygnalizuje przewlekłą hiperglikemię w ciągu ostatnich 2-3 miesięcy.

    Wysoki poziom tego markera u cukrzyka wskazuje na wprowadzenie istotnych zmian z menu żywieniowym.  

    Zdarza się, że wysoki poziom hemoglobiny glikowanej, przy braku cukrzycy, może być spowodowany

    Niedokrwistością spowodowaną  niedoborem żelaza, bądź jeśli w zabiegu chirurgicznym usunięto śledzionę.  (zaburzenia wchłaniania żelaza – to przede wszystkim obecność pasożytów, grzybów i metali ciężkich, co wynika pierwotnie z poważnie obniżonego kwasu solnego lub wysokiej wartości pH.  

    NISKI  POZIOM HEMOGLIBiNY GLIKOWANEJ,  czyli poniżej 6%:

    – przewlekła utrata krwi,

    – W czasie ciąży

    – Przy  niedokrwistości hemolificznej

    – Przy transfuzji krwi

    – Niektóre leki mogą zakłócać wynik tego badania

    – Jeśli cukrzyk typu Ii,  zażywa statyny lub leki na nadciśnienie, wówczas  wynik będzie sztucznie zaniżony, pomimo dużej ilości glukozy we krwi

    – Jeśli ktoś zażywa dużo aspiryny (KATARAKTA)

    Plamy starcze – nadmierna pigmentacja na dłoniach:

    Przyjęło się twierdzić, że są to plamy wątrobowe. Jednak w rzeczywistości są to plamy soczewicowate i one także tworzą się w efekcie uszkodzenia białek przez glukozę. Zachodzi reakcja utleniania i w konsekwencji tworzą się  złogi barwnikowe wewnątrzkomórkowe, czyli lipouscyny, w sumie dochodzi do kolejnego etapu postarzenia organizmu.

    Dodatkowe ZALECENIA GDY JEST DUŻO AGEs

    – obniżenie zawartości cukru w diecie

    – stosowanie składników odżywczych ograniczających działanie wolnych rodników, a także terapii

    – wszystko co się wiąże z ograniczaniem glukozy i fruktozy

    – suplementacja ziół, oraz suplementów,  które wyhamują stany zapalne w organizmie i zredukują ilość wolnych rodników:

    – Vit C oraz  inne oksydanty

    – Vit E

    – Vit D – organizm potrafi unieczynnić jej nadmiar

    – Selen

    – Wit A, należy sprawdzić jej poziom, zanim zacznie się ja suplementować, bowiem ma zdolności magazynowania się w komórkach wątroby, a tam ulega hipertrofii, co może doprowadzić do uszkodzenia wątroby

    – Mangan

    – Krzem

    – Koenzym Q10

    – Kwasy omega 3, EPA, DHA

    – Terapie tlenowe

    – Polifenole mają silne właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, Kario ochronne, przeciwpłytkowe, pomocne w rozrzedzeniu krwi, przeciwnowotworowe

    – rezweratrol

    – Olej z czarnuszki

    – Olej z wiesiołka

    – Kwas alfa-liponowy

    – Chlorofil

    – flawonoidy

    – Beta Glukany

    – Warto rozważyć dietę makrobiotyczną, śródziemnomorską, wg 5 przemian, keto w zależności od upodobań vege lub wysoko-proteinową

    POLIFENOLE znajdują się w:

    – Ekstraktach z gruszy właściwej, mają wybitne właściwości w obniżaniu stężenia hemoglobiny glikowanej, glukoza mniej chętnie przyłącza się do białek

    – kwas rozmarynowy, znajdujący się w melisie lekarskiej, silnie hamuje proces powstawania AGEs,

    Melisę warto przyjmować jako olejek (inhalacje), posiada dużą skuteczność – działa plejotropowo, czyli wszechstronnie, pomocna także jako nalewka (dawkowanie kropelkowe)

    Olejek pomija barierę krew – mózg, czyli dostaje się melisa za pomocą nerwu węchowego i nerwu trójdzielnego, pomijając układ pokarmowy Chcąc przyjmować przez ukł pokarmowy najlepiej przyjmować w formie nalewki , jako napar nie posiada takich właściwości!!!

    – Ostrokrzew paragwajski jeszcze więcej polifenoli,  aniżeli w  rezweratrolu

    – Rokitnik

    – Aronia jest bogatym źródłem!!!

    Glukoza ma wzór C6H1O6 czyli przy udziale tlenu w mitochondriach ulega przemianie do tlenu O2 i do CO2 dwutlenku węgla.

       

        1. Przy udziale tlenu

       Dzięki temu spalaniu glukozy komórka jest w stanie uzyskać dużo ATP adezynotrójfosforanu, (czyli energii)

       

      Kiedy zachodzi przemiana bez udziału tlenu to powstaną duże ilości kwasu mlekowego i wytworzą się niewielkie ilości ATP.

      W jaki sposób powstaje duża ilość kwasu mlekowego w komórkach?

      Mówimy o stanie fizjologicznym, do tego prowadzą intensywne ćwiczenia, w wyniku czego powstają zakwasy, a to sytuacja patologiczna.

      Zobrazowana jest tu reakcja zachowawcza komórki nowotworowej –  jeśli chodzi o glukozę, komórki  te są niewrażliwe na wszystkie sygnały, które wysyła do nich organizm, czyli jeżeli organizm prześle do nich informację, prześle odpowiednie substancje, żeby komórka nowotworowa weszła w stan apoptozy, czyli samo zaprogramowanej śmierci, niestety komórka nowotworowa nie będzie na ten sygnał reagować. Komórka nowotworowa ma wprogramowany mechanizm rozmnażania się, dlatego organizm wytworzy substancje, które będą hamować podział komórkowy,  na te substancje niestety nie jest wrażliwa komórka nowotworowa. Jeśli komórka nowotworowa zechce wejść w proces angiogenezy, czyli otoczyć się siateczką naczyń krwionośnych, a organizm  w tym czasie produkuje substancje, aby zapobiec wytwarzaniu się przez te naczynia, czyli będzie próbował, aby guz nie był odżywiany, to i tak te działania nie będą wpływały na uwrażliwienie  się komórek nowotworowych. Na powierzchni komórki nowotworowej nie ma żadnych receptorów przez które nasz organizm może do niej dotrzeć i wyhamować ten negatywny wpływ komórek nerwowych. Większość komórek nowotworowych, (nie dotyczy to nowotworów układu limfatycznego),  mają niesamowitą obsesję na punkcie glukozy. Komórki nowotworowe pochłaniają bardzo duże ilości glukozy, mało tego , jedna sprawa to wchłonąć glukozę,  ale druga sprawa – logiczna, że komórki nowotworowe potrzebują dużo energii, aby się rozrastać, więc logiczne, aby powstawało dużo energii czyli ATP, a co jest ciekawe, że komórki nowotworowych, powstaje mało ATP, a produkuje się bardzo duża ilość kwasu mlekowego , dlatego, że komórkach dochodzi do  procesów beztlenowego przekształcania glukozy. Na tym etapie powstaje dużo produktów ubocznych , które są niezbędne komórce nowotworowej, żeby się bardzo intensywnie namnażać, czyli  są to substancje, które pobudzają ploliferację, są to substancje, które powodują, że te komórki mogą się nieograniczenie replikować, są to substancje, które pobudzają angiogenezę, czyli wytwarza się mnóstwo naczyń krwionośnych wokół guza i będzie go odżywiać.

      Cukrzyca typu I

                     za mało insuliny w organizmie lub tej insuliny po prostu nie ma.

      Wiąże się to z tym, że są  zniszczone komórki, które wytwarzają insulinę, a na membranie komórek zanikły receptory insulinowe.

      CUKRZYCA TYPU I tzw. Młodzieńcza

      To jest cukrzyca, w której mamy bezwzględny brak wydzielania insuliny, ponieważ wyspy trzustkowe, a konkretnie trzustkowe komórki beta są całkowicie zniszczone, a przynajmniej są zniszczone w 90%, czyli trzustka nie wydziela  hormonu insuliny i należy ją dostarczyć z zewnątrz.

      W tego typu cukrzycy te komórki są głównie zniszczone przez własny układ odpornościowy

      Jest to choroba o podłożu autoimmunologicznym.

      Charakteryzuje się ona tym, że

      – dotyczy dzieci, młodzieży i osób do 30 roku życia

      – w tym typie cukrzycy jest niesamowite tempo niszczenia tych komórek beta wytwarzających insulinę, dlatego  choroba pojawia się nagle i rozwija się w ciągu kilku tygodni, jej objawy są też bardzo gwałtowne, dlatego natychmiast  podjąć leczenie, ponieważ może to doprowadzić do stanu zagrożenia życia

      CUKRZYCA TYPU I tzw. LADA

      Jest to tak zwana utajona autoimmunologiczna cukrzyca dorosłych

      LADA cukrzyca późno diagnozowana. Utajona cukrzyca, która rozwijała się latami.

      Może się pojawić w każdym wieku, lecz najczęściej pojawia się między 40-50 r.ż.

      Bardzo często wykrywana jest przy okazji wykrywania innych chorób.

      Rozwija się powoli, nawet przez kilka lat, objawy są niezauważalne.

      Częściowy niedobór insuliny, trzeba ją tylko uzupełniać

      LADA jest niewykrywalna bardzo często.

      Często wykrywalna w czasie ciąży.

      Zazwyczaj osoby z cukrzycą TYPU I , oraz w typie LADA  mają

      prawidłową masę ciała lub lekką nadwagę.

      HIPOGLIKEMIA czyli niedocukrzenie

      Kiedy cukier spadnie poniżej 70mg/dl

      Zasłabnięcie osoby z cukrzycą dochodzi w skutek hipoglikemii.
      Prawidłowy Cukier wg normy 70-90 mg/dl

      JEDNAK należy uznać prawidłowy górny pułap  80 mg/dl  krwi.

      Jeśli spadnie poniżej 70, alertowe stężenie glukozy. LEKKA Hipoglikemia

      Podać węglowodany proste.

      Jeśli spadnie poniżej 54mg/dl i ISTOTNA klinicznie choroba HIPOGLIKIEMIA, może dojść do utraty świadomości.

      Poniżej ciężka hipoglikemia. Zaburzenia funkcji poznawczych. Wymaga LECZENIA SZPITALNEGO

      OBJAWY: Lekkie niedocukrzenie: pocenie, drżenie rąk, mrowienie wokół ust, kołatanie ust, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenie, anomalie zachowań, czyli wesołkowatość, śmianie się bez powodu, badź agresja,  rozregulowanie emocjonalne.

      Kiedy może dojść do hipoglikemii:

      – często z niedostosowania się do zaleceń lekarza

      – osoby  mogą stracić przytomność lub mogą się bardzo słabo czuć, ponieważ wzięły insulinę bez posiłku – Cukier nadmiernie się obniżył i osoba doznała osłabienia.

      – za mała kaloryczność posiłku i wstrzyknięta insulina, może obniżyć cukier i może osłabnąć.

      – za duża przerwa między wstrzyknięciem insuliny a posiłkiem

      – Insulinę należy wstrzyknąć po posiłku!

      – gdy jesteśmy w warunkach bardzo ciepłych, insulina się wchłania jeszcze szybciej z tkanki podskórnej i może nastąpić  obniżenie cukru. Tak samo jest po gorącej kąpieli, czyli na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych

      – po alkoholu,

      – po wysiłku fizycznym.

      – po przedawkowaniu insuliny

      – dawki dostosowywane samodzielnie bez konsultacji lekarskiej,

      PIERWSZA POMOC w HIPOGLiKEMI

         

          1. Osoba przytomna  – należy podać 15mg glukozy lub cukru prostego. Po 15 min. Sprawdzić poziom cukru  (3 płaskie łyż cukru od herbaty)

        W postaci sypkiej lub płynu lub pastylki z glukozy. 3/4szkl. Coli lub soku owocowego. Po 15 min. Ponownie sprawdzić i ew. powtórzyć procedurę.

        Niedocukrzenie – nie podawać czekolady, batonów, wafelków, chleba z masłem lub serem oraz nic w postaci twardej, ponieważ te produkty zawierają tłuszcze, one z kolei  zawierają  tłuszcz, który opóźnia wchłanianie cukru.

        Tłuszcz spowalnia wchłanianie cukru. Czyli wolniej będzie się podnosił cukier!

         

        Fazy wydzielania insuliny:

        Odbywa się w fazie około posiłkowej. Gdy spożyje się posiłek z dużą ilością cukru, która się wchłonęła do krwi.

        Faza wolna od 2-3h. Posiłek jest trawiony wraz z hormonami jelitowymi inkretyny ( Inkretyna- grupa hormonów jelitowych zwiększających po posiłkowe wydzielanie insuliny przez komórki Beta wysp trzustkowych , jeszcze zanim dojdzie do po posiłkowego wzrostu stężenia glukozy we krwi.) To wydzielanie insuliny następuje tak długo jak długo jest trawiony posiłek.

        GLUKOZA – trzustka oczyszcza ją z krwioobiegu.

        Fruktoza ma zupełnie inny metabolizm, nie działa na trzustkę tylko na wątrobę.

        Wątroba reguluje poziom fruktozy we krwi, i może to jedynie zrobić przez przemianę fruktozy w tłuszcz.

        Wysoki poziom trójglicerydów ma bezpośrednią korelację z ilością dostarczonej do organizmu fruktozy.

        Fruktoza jest przemieniana w  najmniej korzystny rodzaj tłuszczu, czyli ten,  który gromadzi się wokół narządów wewnętrznych, czyli gromadzi się wokół serca, wątroby, wszystko co znajduje się w jamie brzusznej zostanie otłuszczone. Powstaje otyłość typu brzusznego , zwłaszcza tkanka tłuszczowa, która otocza nasze narządy, zaczyna żyć własnym życiem, to znaczy, że zaczyna pełnić także  rolę tkanki hormonalnej i właśnie ten tłuszcz brzuszny powoduje spadek odporności organizmu na LEPTYNE czyli hormon sytości.

           

            1. Fruktoza nie blokuje wydzielania GRELINY czyli hormonu głodu – czyli mózg odmiennie reaguje na glukozę i gruktozę. Jeśli odczuwa się głód, powstaje  ochota na coś słodkiego, wówczas pokarm, który ma dużo glukozy, po pewnym czasie mózg, a konkretnie podwzgórze dostanie informację, że krew jest wysycona glukozą i obniża się ochota na słodycze, bądź na dodatkowy posiłek. Problemem powstaje, gdy spożywa się produkty wysoko fruktozowe, ponieważ niezależnie  ile tej fruktozy się nie spożyje, mózg nie będzie rozróżniał, czy organizm jest wysycony, czy nie.

          Czyli posiłki  i napoje fruktozowe nie są wskazane. Organizm nie posiada mechanizmu informującego, że posiłek lub napój fruktozowy wysycił organizm. Frutarianie są przeważnie głodni ponieważ, podwzgórze nie otrzymuje sygnału,  aby wyłączyć ośrodek głodu, oraz  żeby włączył się ośrodek sytości

           

          Przy odżywianiu fruktozowym bardzo szybko wzrastają  zaburzenia profilu lipidowego, dodatkowo dochodzi tempo zamiany fruktozy w tłuszcz.  Fruktoza 80 razy intensywniej zamieniana się  w tkankę tłuszczową niż glukoza.

          Otłuszczenie wątroby, serca i innych tkanek, spowodowane jest nie tylko wysokim poziomem trójglicerydów, a organizm notorycznie odczuwa głód. Podnosi  się VLDL, czyli lipoproteiny o bardzo małej gęstości.

          Badania wykazały, że jeśli występuje dieta bogata we fruktozę, bardzo często u takich osób po dłuższym czasie, dochodzi do uszkodzenia wątroby!

          Dużo gorzej jest spożywać wyciskane soki niż spożywać owoce wysokofruktozowe, np. winogrona.

          Świeże owoce zawierają BŁONNIK, który będzie wyhamowywał wchłanianie fruktozy.

          Jeśli przychodzi ochota na smoothie należy dodać tłuszcz, np. olej kokosowy lub z awokado, warto ubogacić napój orzechami, siemieniem świeżo zmielonym.

          Jeśli przychodzi  ochota na posiłek, który zawiera dużo węglowodanów, a osoba ma cukrzycę, i  są to czyste węglowodany, może powstać problem, i aby go uniknąć, warto czymś spowolnić te węglowodany, aby nie było szybkiego wyrzutu glukozy do krwi.

          Kwestia skrobii

          1cząsteczka skrobii zawiera setki cząsteczek glukozy

          Skrobia znajduje się w:

          pszenicy, kukurydzy, ryżu, ziemniakach, brukwi, ziarnach i roślinach strączkowych jak fasolka, soczewica, groszek, bób, soja, komosa ryżowa

          Glukoza, która jest usieciowana w formie skrobi, tworzy  specyficzne połączenia i jedne połączenia są tak ścisłe, że żadne enzymy trawienne nie są w stanie ich pociąć i to nazywa się  AMYLOZA, oprócz tego ta skrobia, mimo silnych spiralek amylozy, które są  nie do strawienia ma też delikatne, rozgałęzione struktury AMYLOPEKTYNY i to  są struktury bardzo delikatne, natomiast  enzymy trawienne spokojnie  dotrą do tych rozgałęzień, potną, rozłożą na części pierwsze, czyli  rozłożą, aż do glukozy, czyli są bardzo dobrze hydrolizowane przez  enzymy jelitowe i rozkładają się do glukozy, która później wchłania się do krwi.

          JAK WYKORZYSTAĆ BŁONNIK W DIETOTERAPII?

          BŁONNIK są to chemicznie niejednorodne składniki, które pochodzą z roślin spożywanych przez człowieka.

          Błonnik to tylko i wyłącznie węglowodany, żadne białka, żadne tłuszcze nie są błonnikiem.

          Te frakcje błonnikowe ulegają częściowej lub pełnej fermentacji w jelicie grubym.

          Inna definicja Unii Europejskiej:

          Błonnikiem nazywamy składniki o stopniu polimeryzacji większym niż 3, które nie ulegają trawieniu i wchłanianiu w jelicie cienkim, (natomiast nie jest to tak naprawdę właściwa definicja).

          Błonnik może być tylko i wyłącznie pochodzenia roślinnego, ewentualnie może pochodzić z grzybów.

          Jest dużo podziałów błonnika

          Błonnik dzieli się na:

          1)Rozpuszczalny w wodzie – skrobia oporna, niektóre gumy, np. guma guar (środek konserwujący), kleje roślinne, śluzy roślinne z babki psylium ,pektyny i fruktooligosacharydy.

          Ta grupa powinna być zastosowana u osób z zespołem metabolicznym, ale również u osób, które chorują na choroby autoimmunologiczne, są to frakcje tzw. BETAGLUKANÓW, dużo  jest ich w surowcach owsianych, w płatkach, w otrębach.

          Dużo pektyn będzie w owocach – jabłka, porzeczki, śliwki, agrest.

          2) Frakcje błonnika nierozpuszczalnego w wodzie

          Celuloza, ligniny – nie tworzą żeli.

          Część frakcji błonnikowych ma zdolność do tworzenia żeli, pektyny, jest to typowy błonnik żelujący, ale także śluzy np. z babki psylium.

          Są błonniki, które będą fermentować w jelicie, lecz mamy też takie frakcje, z którymi nic się nie będzie działo.

          To co fermentuje w jelicie, np. skrobia oporna, pektyny, betaglukany, inulina i oligofruktoza

          Dużo inuliny jest w cykorii i topinamburze, agawie, w korzeniu mniszka,

          Dużo błonnika rozpuszczalnego jest w ziemniakach, truskawkach, owocach cytrusowych, brązowym ryżu, płatki i otrębach owsianych.

          Dużo błonnika nierozpuszczalnego jest w otrębach pszennych, w mące z pełnego przemiału, w grochu, kukurydzy, w warzywach korzeniowych i kapustnych.

          Skrobia jest to bardzo szybko dostępne źródło energii, lekko strawne, czyli błyskawicznie podnosi się cukier we krwi.

          SKROBIA i jej źródła występowania:  owies, przenica, kukurydza, ryż , amarantus, żyto i ziemniaki

          3x więcej skrobi jest w amarantusie niż w ziemniakach

          – w ziemniakach jest max 25% skrobi

          – najwięcej skrobi jest w ryżu do 80%, następnie kolejno w:

          – pszenicy

          – kukurydzy

          – amarantusie

          – owsie

          Skrobi nie powinno się podawać cukrzykom i osobom z insulinoopornością.

          Jak obniżyć indeks glikemiczny skrobii – ryżu, ziemniaków, makaron, klusek:

          PROCES RETROGRADACJI – ugotować ziemniaki, ryż i pozostawić do następnego dnia

          Tak przygotowane pożywienie, tworzy skrobię oporną, która nie podnosi znacznie insuliny.

          Łańcuchy amylopektyny zamienią się w amylozę, czyli formę której nasz organizm nie strawi

          Czyli wytworzy się skrobia oporna.

          Świerzy chleb zawiera dużo skrobi, jednak starszy chleb/czerstwy już nie będzie oddawał tak dużo glukozy.

          SKROBIA OPORNA – powstaje w procesie RETROGRADACJI

          – redukcja wysokiego piku glukozy we krwi

          – działa jak błonnik-  zapobiegała zaparciom, pobudza perystaltykę jelit

          – zwiększa się objętość masy kałowej

          – dobra dla mikrobioty jelit – bakterie Lactobacillus acidophilus oraz Bifidobacterium bifidum

          Żródła skrobi opornej

          – surowe ziemniaki

          – warzywa strączkowe,

          – fasola,

          – otręby pszenne,

          – ziemniaki,

          – kukurydza – to duże źródła skrobi opornej

          – 9 kromek chleba ma tyle samo skrobi opornej co 1 zielony banan – ok 6 g

          Zalecane spożycie skrobi opornej

          20 miligramów / dobę

          Błonnik

          Zalecane spożycie min 30g/dobę

          Żródła błonnika:

          – bułka graham 4 g błonnika

          – strączkowe, kapustne i korzeniowe

          Nie zaleca się spożycia zbyt dużych ilości warzyw strączkowych, ponieważ zawierają dużo białka i węglowodanów…

          Nie powinny być bazą  diety

          Jeśli spożywa się owoce, warto, aby je spożywać ze skórką

          BŁONNIK NIEROZPUSZCZALNY

          – wiąże wodę

          – przyspiesza perystaltykę jelit

          – wchłania wodę i zwiększa objętość masy kałowej

          – wiąże się kwasem fitynowym helatującym inne substancje – usuwa toksyny

          – działa drażniąco na ścianę jelita, oczyszcza je

          – ogranicza apetyt

          – daje uczucie sytości

          Połączenie węglowodanów i tłuszczy,  (tłuszcze zostaną wchłonięte do błonnika)

          WADY / MINUSY stosowania błonnika nierozpuszczalnego

          – może powodować zaparcia  – należy więcej pić,

          – może doprowadzić do silnych bóli jelitowych, a nawet do skrętu jelit

          BŁONNIK – wchłania wodę, minerały, witaminy, ale też toksyny

          BŁONNIK NIEROZUSZCZALNY  STATYSTYCZNIE NIE WPŁYWA NA POZIOM CUKRU WE KRWI

          ZAWSZE PRZY BŁONNIKU NALEŻY SPOŻYWAĆ WIĘKSZE ILOŚCI WODY

          BŁONNIK ROZPUSZCZALNY w wodzie:

          – nie drażni ściany jelita

          – ogranicza wchłanianie glukozy

          – rozkładając się stanowi pokarm bakterii jelitowych

          – tworząc żelowatą strukturę pochłania toksyny światła jelita

          – obniża poposiłkowy wzrost glukozy we krwi, chroni przed wysokim pikiem glukozy

          – chroni trzustkę, nie podnosi poziomu glukozy, w rezultacie trzustka nie musi produkować dużych ilości insuliny

          – wiąże cholesterol oraz produkty rozpadu, czyli głównie kwasy żółciowe, będzie obniżał ich stężenie we krwi

          – warto go włączyć chcąc wyregulować profil lipidowy

          – jeśli ktoś ma skłonność do kamicy pęcherzyka żółciowego będzie nasilał wydalanie kwasów żółciowych, aby się nie przekształcały w kryształki

          Błonnik zwłasza ten rozpuszczalny jest ważny dla osób, które chorują na:

          – zespół metaboliczny

          – miażdżycę

          – w obniżaniu incydentów, jeśli chodzi o układ krążenia

          – błonnik chłonie toksyny z jelita

          – część cukru się nie wchłania

          – część tłuszczu się nie wchłania

          KAZDE DODATKOWE 7 g BŁONNIKA SPOŻYTEGO W CIĄGU DNIA ZMNIEJSZA O 9% RYZYKO CHORÓB UKŁADU SERCOWO-NACZYYNIOWEGO, UKŁ SERCOWEGO O 4%, UDARU O 5%

          Jeśli 4x w tygodniu spożyje się garść orzechów np. nerkowce, laskowe, migdały zmniejszy się ryzyko choroby niedokrwiennej serca prawie o 40%!

          WODA UWALNIA FUNKCJE BŁONNIKA –  na 1g błonnika- 10g wody, warto przyjmować więcej

          Ilość i częstość spożywania błonnika pokarmowego  jest odwrotnie proporcjonalna do wzrostu masy

          IM WIĘCEJ BŁONNIKA W DIECIE, TYM MNIEJSZE RYZYKO PRZYROSTU MASY CIAŁA

          PODWOJENIE BŁONNIKA POKAROWEGO W DIECIE ZMNIEJSZA RYZYKO PRZYROSTU MASY PRAWIE O 50%.

          KOLEJNA WAŻNA KWESTIA  dla cukrzyków i przy insulinooporności

          BATA GLUKANY –- to rodzaj błonnika , który jest bardzo skuteczny w wyrównywaniu profilu lipidowego, ogranicza wzrost glukozy we krwi po posiłku, zwiększenie tego błonnika o 25g, ale optymalnie to 50g, wówczas po 3 miesiącach hemoglobina glikowana bardzo się obniży.

          Beta Glukany Wzmacniają bakterie jelitowe i regenerują jelita.

          W wyniku ich fermentacji powstają krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (masłowy, octowy, propionowy), a one odżywiają komórki jelitowe, dając im energię do regeneracji, jeżeli mamy przeciążoną wątrobę, to wspomaga regenerację hepatocytów w wątrobie, te kwasy zmieniają pH w świetle jelita, które jest niekorzystne dla bakterii chorobotwórczych.

          BABKA PSYLIUM – ten błonnik min 10g przez 2-3 miesiace – obniża poziom cukru na czczo , cukier po posiłku i poziom hemoglobiny glikowanej.

          CELULOZA – rozpulchnia stolec, zwiększa masę kałową, przeciwdziała zaparciom, występuje w produktach zbożowych. Celuloza wiąże dużo więcej wody niż inne błonniki, 1 g celulozy wiąże 10g wody, jest to bardzo dużo, szczególnie na twarde jelita-  spowoduje spadek ciśnienia jelitowego.

          PEKTYNY – agrest, porzeczki, tworzą żele, zwiększają masę wydalanego kału, jest to dobre pożywienie dla bakterii jelitowych. Ilość bakterii jelitowych dzięki pektynom może wzrosnąć nawet o 50%, dzięki temu rozpulchnia się stolec.

          INULINA –  zawarta w cykorii, w topinamburze.

          UWAGA nie wolno jej spożywać w nieograniczonych ilościach, może zainicjować procesy nowotworowe. Nie przekraczać dawek podanych na opakowaniu! Jeśli przedawkuje się inulinę, która jest pożywką dla naszych bakterii jelitowych,  dochodzi do fermentacji, powstaje dużo dwutlenku węgla, metanu i wodoru, czyli powstają gazy, które rozpulchniają jelita, powstają bóle brzucha i wzdęcia, może podrażnić jelita.

          INTERAKCJE BŁONNIKA Z LEKAMI

          Leki nasercowe z błonnikiem nie wchłoną się.

          Leki na obniżenie cukru zostaną wydalone z błonnikiem.

          BŁONNIKA NIE PRZYJMUJEMY z żadnymi lekami, witaminami i innymi suplementami!

          Chcąc UNIKNĄĆ INTERAKCJI wymagana jest DUŻA PRZERWA.

          LEKI MIN 2 H PRZED POSIŁKIEM LUB 2 H PO POSIŁKU – chyba że w zaleceniach jest podane, że brać lek przy posiłku, wówczas należy spożyć mało błonnika.

          ZAPARCIA:

          – niedobór błonnika

          – za mało wody

          – dieta wysokowęglanowa

          – czekolada, kakao – teobromina –hamuje ruchy perystaltyczne jelit

          – przy schorzeniach jelitowych, przy stanach zapalnych, alergiach,  niewłaściwa dieta eliminacyjna

          – leki przeciwdepresyjne, zwłaszcza trójpierścieniowe

          – leki psychotropowe, przeciwpadaczkowe

          –  gorączka

          – upośledzenia umysłowe

          – niedoczynność tarczycy

          WYWIAD:

          – stosowane leki

          – sposób żywienia

          – tryb życia, czy uprawia sport

          – czy ma bóle brzucha

          – krew, śluz w kale

          – kształt kału

          – kolor, masa , grubość stolca

          – częstość wypróżnień

          – jakie są objawy towarzysząca

          – dobrze, aby spisać co przez 2-3 tygodnie znajdowało się w diecie

          KONSEKWENCJE NIELECZONEGO ZAPARCIA

          – infekcje bakteryjne E.COLI

          – rozwój bakterii chorobotwórczych

          – krypty i fałdy jelitowe mogą się zacząć zrastać, czyli powstają zrosty

          – powstawanie uwypukleń na zewnątrz jelit, uchyłki i zapalenia uchyłków – są konsekwencją diety niskobłonnikowej, chirurgicznie się ich nie usuwa, one zostają, nie można spożywać nasion, siemienia lnianego, bo to prowadzi do zapalenia i będzie potrzebna operacja  – SPRAWDZIĆ!!! Coś się tu nie zgadza!

          – hemoroidy

          – polipy,

          – układ nerwowy nie pobudza jelit do ruchów robaczkowych

          KAMIENIE KAŁOWE mogą uszkodzić ścianę jelita i może dojść do krwawienia, często u osób starszych POWODUJĄ nawet WYLEW W MÓZGU, na skutek silnego parcia i wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej

          ZALECENIA

          – usunąć stolec z bańki odbytnicy

          – często podaje się laktulozę, jest to sztuczne połączenie fruktozy i galaktozy, które jest oporne na trawienie, stolec  rozkładany jest do CO2 i do kwasów, co ściąga dużą ilość wody do masy kałowej, ma łagodne działanie, problem jest tak,i że to powoduje wypłukiwanie potasu i magnezu, opuchliznę, może dojść do niewydolności nerek, na skutek zaburzonego usuwania amoniaku, można ją stosować przez krótki okres czasu.

          – należy rozluźnić stolec przez dietę wysokobłonnikową

          – pić więcej wody – bez wody błonnik będzie szkodzić zamiast pomagać

          – lewatywy, z sokiem z cytryny, z piołunem, z N.Forte  (woda 38 C +)

          PRZYWRACANIE FUNKCJONALNOŚCI JELIT TRWA TYLE ILE TRWAŁY ZAPARCIA

          U osób z cukrzycą są trwale uszkodzone jelita co powoduje naprzemienne biegunki i zaparcia

          FERMENTACJA WĘGLOWODANÓW –  czyli FODMAP, to fermentujące węglowodany

          FODMAP – 3 rodzaje:

          1)Poliole – sorbitol, erytrol, mannitol, ksylitol (ksylitol jest fermentujący) – owoce, produkty typu light

          2)monosacharydy czyli fruktoza, laktoza – owoce, syrop fruktozowy,

          Disacharydy – laktoza – mleko i produkty mleczne

          oligosacharydy – fruktany – czosnek, cebula, strączkowe, zboża

          FODMAP to akronim od angielskich słów „Fermentable Oligosaccharides, Disaccharides, Monosaccharides And Polyols” czyli „Fermentujące Oligo- Di- i Monosacharydy oraz Poliole” – to grupa krótkołańcuchowych węglowodanów słabo wchłanianych, szybko fermentujących, o wysokim ciśnieniu osmotycznym.

          Zaliczamy do nich:
          • fruktozę (występującą głównie w owocach, miodzie, słodyczach w formie syropu glokozowo-fruktozowego)
          • laktozę (występującą głównie w produktach mlecznych)
          • fruktany (występujące głównie w pszenicy, czosnku, cebuli)
          • galaktany (występujące głównie w roślinach strączkowych)
          • poliole (m.in. mannitol, sorbitol, ksylitol).

          Ok 50% glukozy będzie wchłaniało się w jelicie cienkim.

          Reszta w jelicie czczy, do krwi w żyle wrotnej

          – w wątrobie część zostanie zmagazynowana jako GLIKOGEN, a część trafi do krwi

          1g węglowodanów = 4 kcal

             

              1. Dieta bardzo niskowęglowodanowa – W przypadku chorób neurologicznych : epilepcji, Alzheimer, duże problemy z cukrem – poniżej 10% to cukier, czyli poniżej 50g gdy 2000kcal

              1. Dieta niskowęglowodanowa  – Problemy trawienne, zaburzenia nastroju, odchudzanie, czyli 10-15 % , czyli 70-75g cukru

              1. Dieta średnio-weglowodanowa  – Osoby zdrowe do 150g węglowodanów / dobę

              1. Dieta wysokowęglowodanowa – Szybki metabolizm, sport, wysiłek, ciąża i karmienie piersią nawet powyżej 150g

                   Glukoza ma największy indeks glikemiczny

            ŁADUNEK GLIKEMICZNY – jest bardziej precyzyjny

            (Są aplikacje, które liczą ładunek glikemiczny)

            Jest to lepszy wskaźnik niż indeksu glikemicznego.

            W IG wartość odnosi się do 50g z danego produktu

            A ładunek glikemiczny uwzględia indeks glikemiczny, ale też ilość węglowodanów, którą się spożywa.

            Np. gruszka

            Ilość węglowodanów 21 g

            IG – wynosi 30

            21×30/100 = 6,3 to ładunek gimniczny

            Dobre produkty są poniżej 10

            10-20 średni ładunek glikemiczy

            Powyżej 20 wysoki poziom.

            Frytki 22

            Arbuz 4

            Spożywając produkty o wysokim IG:

            – wysokie ryzyko indulinooporności

            – ataki wilczego głodu

            – rozwój chorób sercowo naczyniowych

            – nasilenie cukrzycy

            W tabelach zdarza się, że ten sam produkt, może mieć różny indeks glikemiczny

            – przetworzony produkt cechuje się innym  IG

            IG wzrasta im bardziej jest przetworzony produkt – mniejsze cząsteczki.

            Dlatego, że jest dużo bardziej podatny na działanie enzymów i szybciej wchłonie się cukier do krwi.

            np. ziemniaki rozdrobnione widelcem będą miały niższy IG niż puree

            Jabłko pogryzione ma niższe IG, niż jabłko tarte

            Im więcej błonnika rozpuszczalnego tym niższy indeks glikemiczny

            Starszy produkt będzie miał niższy IG

            Odgrzewane ziemniaki mają niższe IG niż świeżo ugotowane

            WYJATEK

            Produkty mleczne mają niskie IG, ale nasilają wyrzut insuliny

            Posiłki mieszane – IM WIĘCEJ TŁUSZCZU W POKARMIE TYM NIŻSZY IG

            Tłuszcze opóźniają trawienie, wchłanianie.

            Jeśli w produktach znajduje się dużo skrobi i  im dłużej będziemy je gotować, tym bardziej wzrośnie żelowata skrobia i podniesie  IG.

            Lepszy jest makaron al. Dente, niż dobrze ugotowany.

            Im bardziej dojrzałe warzywa i owoce tym wyższy jest IG.

            Produkty z wysokim IG  mogą doprowadzić do niedocukrzenia.

            Organizm będzie wytwarzał glukozę ze składników innych niż węglowodany.

            Dojdzie do proteolizy.

            PROTEOLIZA – patologiczny rozpad białek

            Organizm wchodzi w taki stan przy głodówkach, trawi białka, aminokwasy, czyli np. będzie się to odbywało kosztem mięśni.

            Nasilony dodatkowy wyrzut insuliny jeszcze bardziej nasila insulinooporność i cukrzycę TYPU II

            Produkty z wysokim IG powodują:

            – duży LDL

            – wzrost trójglicerydów

            – stany miażdżycowe – Hiperglikemia po posiłkowa nasila peroksydację ścian naczyń krwionośnych

            – uszkodzenia i modyfikacje DNA na skutek utleniania DNA, przez komórki piankowate – Peroksydacja lipoprotein,

            – niealkoholowe stłuszczenie wątroby

            – początki kamicy żółciowej,

            – nasila stany zapalne i powoduje choroby przewlekłe

            NIETOLERANCJA WĘGLOWODANÓW często diagnozowana jako zespół jelita wrażliwego.

            Nietolerancja laktozy następuje na skutek z upośledzonej produkcji laktazy w jelitach.

            Laktaza rozkłada laktozę do glukozy i galaktozy.

            Bóle brzucha, wzdęcia, biegunki – jako skutek.

            U dorosłych jeśli jest to jest genetyczne, czyli ALAKTAZJA ( wrodzony brak laktazy)

            U dorosłych nie wytwarzany jest  enzym w prawidłowej ilości i to powoduje, że część laktozy nie jest strawiona i zaczyna fermentować w jelitach, nadprodukcja gazów, bóle, biegunki.

            Jeśli przez całe życie piło się mleko i nagle pojawiają się problemy na skutek  mleka, to może to być stan zapalny jelit, ten stan może wywołać stosowanie  długiej terapii  antybiotykowej, która  zawsze uszkadza jelita, co zatrzyma produkcję enzymów.

            Stan zapalny jelita – nietolerancja laktozy, do momentu regeneracji jelit, wówczas wszystko wraca do normy.

            Przy chorobach autoimmunologicznych występuje zanik laktazy

            Przy silnych infekcjach jelitowych

            Po resekcji jelita cienkiego

            Pojawia się nietolerancja laktozy

            FRUKTOZEMIA

            Pierwotna, uwarunkowana genetycznie,

            Objawy

            Apatia, Brak apetytu, senność, drgawki,  hipoglikemia, dużo gazów

            GALAKTOZEMIA

            zaburzenie metaboliczne, często u noworodków po karmieniu piersią, może dojść do uszkodzenia wątroby

            Wymioty, biegunki

            Jak zdiagnozować

            Badania – testy oddechowe, na nietolerancję węglowodanów.

            Np. na nietolerancję laktozy, fruktozy , sorbitrolu

            Bada się ilość wodoru w wydychanym powietrzu

            W przebiegu nietolerancji  węglowodany zalegają w jelicie

            Powstaje dużo wodoru w świetle jelita

            Ten wodór przenika przez ścianę jelita do krwiobiegu i z krwią do płuc, gdzie jest wydychany z powietrzem.

            To określa jaka to jest nietolerancja i jak jest duża.

            × How can I help you?